پاسخ وكلاي منصور اصانلو به اظهارات سخنگوي قوه قضاييه

 اعتماد ملي: وكلاي منصور اصانلو در واكنش به صحبت‌هاي وزير دادگستري و سخنگوي قوه قضاييه كه اتهام <منصور اصانلو> را رعايت نكردن تعهدات و بي‌توجهي به احضاريه‌هاي دستگاه قضايي اعلام كرده بود، توضيحي ارسال كرده‌اند كه در زير مي‌آيد:

در صفحه جامعه اول آذرماه روزنامه اعتماد ملي، مطالبي از وزير دادگستري در مورد دلايل بازداشت و نوع اتهام آقاي منصور اصانلو آمده است. از آنجا كه مطالب عنوان شده، فاقد وجاهت قانوني است، لذا جهت تنوير افكار عمومي و دفاع از حقوق قانوني موكل مطالب زير را شايسته انتشار مي‌دانيم:

1- وزير دادگستري و سخنگوي قوه قضاييه نوع اتهام اصانلو را عدم انجام تعهد و عدم مراجعه به شعبه و بي‌توجهي به حكم جلب اعلام كرده است، در حالي كه شخص آقاي وزير حقوقدان است، به غير از ايشان هر حقوقدان ديگري و حتي بخش مهمي از عامه مردم مي‌دانند كه موارد اعلامي وزير جرم نيست و بازداشت اصانلو از اين جهت غيرقانوني بوده و ناقض قانون اساسي، حقوق شهروندي و آيين دادرسي كيفري است، چرا كه جرم، طبق قانون جزا، عبارت است از، فعل يا ترك فعلي كه قانونگذار براي آن مجازات تعيين كرده باشد. عناوين اعلامي توسط وزير دادگستري از نظر قانون، مستوجب هيچ كيفري نيست، چرا كه عدم ايفاي تعهد به فرض اثبات آن، فاقد جنبه كيفري بوده و مستوجب مجازات نيست. با اين وضع اظهارات وزير دادگستري بازداشت غيرقانوني موكل را توجيه نكرده، بلكه دليلي بر عدم رعايت اصل برائت است.

 2- در مورد ادعاي عدم توجه به حكم جلب و احضاريه لازم به توضيح هستيم كه اصانلو با سپردن وثيقه سنگين، تحت تامين مقامات قضايي است و قانونگذار نحوه احضار ايشان را مشخص كرده است كه در اين مورد نيز تشريفات قانوني رعايت نشده است. علي‌الهذا، اظهارات وزير دادگستري با قوانين جاري كشور منطبق نيست و در مسير اطلاع‌رساني شفاف و كشف حقيقت قرار ندارد.

 

 

وكلاي منصور اصانلو

 

پرويز خورشيد و يوسف مولايي

 

شکایت منصور اسالو

ریا ست محترم هیأت و بازرسی  حفظ حقوق شهروندی

 

 

با سلام و اهدا ء تحیات به مناسبت فرارسیدن ماه مبارک رمضان وآرزوی توفیق در رسیدگی به امور مردم!

احتراماً به  استحضار می رسانم که اینجانب  منصور اسالو پرسنل شرکت  واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و رئیس هیأت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد در تاریخ  1 /10/ 84  صبح ساعت 6 در جلوی  منزلم واقع  در خیابان گلبرگ غربی (  جانبازان  غربی –  اول کوچه  شهید علی اکبر امیری پ 48 طبقه اول ) از سوی  مأ مورین  لباس شخصی که خود را  مأ مورین اطلاعات   معرفی می کردند و یکی از آنها آقای اثنی عشری نام  داشت  طبق کارت  شناسائی که ارائه کرد ، دستگیر شدم و  مدت بیش از هفت  ماه در بند  209 اطلاعات  زندان  اوین  بازداشت  موقت  بودم. طی این مدت با توجه به حقوق شهروندی و حقوق  زندانیان موارد خلاف حقوق شهروندی به شرح ذیل در  حق من به عمل آمد که تقاضای رسیدگی و احقاق حق در جهت  اصلاح امور  نظام و جامعه خودم  دارم . بیش از سه ماه بیست و سه روز در سلول انفرادی نگه داری شدم که بعضی از اوقات آن با  یکنفر  یا  دو نفر همراه بودم که به  لحاظ  اتهام  موارد  اتهامی آنها  نظیر من نبود. یکی از آنها  القاعده ای بود که اعتقاد  داشت با کشتن 7 نفر شیعه به بهشت می توان رفت وهم سلولی با  این افراد فشار روحی  روانی برای متهم می آورد. در راه روهای بند اجباراً باید چشم بند می زدیم .یکبار برای بردن  به  دادسرا  در معیت  دو  مأ مور  محترم به داد سرای انقلاب دستبند زدند . بازجویی ها در سلول های بازجویی و اغلب با نوعی ارعاب و وحشت و تهدید مبنی بر آنکه که تا زمانی که ما بخواهیم تو زندان خواهی  ماند  و  قاضی %  90  به حرف  ما  توجه  دارد و  دفاعیات  شما  بی فایده است . قطع ملاقات _ هوا خوری _ تلفن بیش از یکماه بی دلیل . هیچ حرکت خلاف از من در زندان سر نزد . ( خلاف یعنی خلاف قانون و  مقررات  جاری  ،  رسمی و ثبت  شده  در کتب  قانون )  ایجاد  فشار روانی  و  تغییر  تیم های  باز جویی  و  فشار  روحی  برای  جواب  دادن به سوالهایی که ربطی به موارد اتهامی گفته شده توسط بازپرس نداشت . اتهام مرا ایجاد یا غصب عنوان تشکل سندیکایی و تبانی برای  اخلال در امنیت کشور اعلام کرده بودند ولی با اجبار وادار کرده در مورد تمام زندگی خصوصی و شغلی و اداری در روابط خصوصی بنده و دوستانم و همکارانم و یا سفرهایم  سوالاتی می کردند و جوی به وجود آورده بودند تا  من احساس گناه و ترس از مرگ خودم و خانواده ام را داشته باشم . تمام زندان اوین  مورد  بازدید نمایندگان مجلس واقع شد ولی بند  209  را نگذاشتند بازدید شود . و بازجوی محترم از من خواست که از گفتگو با بازرسین بپرهیزم و مسائل داخل  209 که بر من گذشته است به کسی نباید بگویم و مرا تحت فشار روانی قرار دادند به صورتی که یا  باید همکاری  با  بازجویان را  بپذیرم یا پانزده سال در زندان بمانم و اگر آزاد شوم به هر کجای دنیا بروم آنها این قدرت را دارند مرا و خانواده ام را نابود کنند و بعد از زندان هم همین فشارها و خواسته ها  از سوی  دو  باز  جویم  ادامه  داشته و بارها تلفنی مرا  به بیرون  دعوت کردند که من نرفتم و سپس در دادگاه انقلاب در یک  اطاق  خالی در طبقه سوم  همین گفتگوها و  فشارها  ادامه  داشته که  باید هفته ای یکبار  با آنها تماس بگیرم و وضعیت  خودم را  به آنها گزارش  بدهم .

در مرحله بعدکه من این کارها را نکردم واز ترس جان خودم و خانواده ام به دفتر سازمان ملل مراجعه کرده و وضعیت نا  امنی جانی ، شغلی خودم  و خانواده ام  را  به مسئول  دفاع از حقوق بشر آنجا اعلام نمودم .که مرا دوباره به  دادسرای  امنیت  انقلاب  خواستند و  تهدید  به زندانی شدن  دوباره کردند و  به اجبار و برای زندان نرفتن از من وهمسرم خواستندکه تعهد بدهیم که همکارانم را نباید ببینیم.که بیش از بیست سال است همکاریم و  رفت و آمد خانوادگی داریم  و رسم  میهمان نوازی ما ایرانیان نیست که مهمان را از خانه خود برانیم . همچنین با  تلفن به  محل کار همسرم  و تلفن همراه پسرم زنگ می زنند و خواهان تماس گرفتن من با  خودشان  می شوند که محیط روانی نا امن و تلخی را برای من و خانواده ام به وجودآورده اند . به طوری که اعضای خانواده ام از ترس حتی به من اجازه نمی دهند تا سرکوچه و محل به تنهایی بروم وهمیشه همراه من می آیند و ایجاد این ترس و نا امنی نظم زندگی ما را مختل کرده است . همچنان این تلفن زدن ها ادامه دارد و  موجب  فشار روحی و روانی  ماست و از من خواستند  اجبار اً به  سفر بروم و بعد که به سفر رفته ام مرتب به پسرم و همسرم تلفن می زنند که بگوئید با ما تماس بگیرد و من هم هفته  قبل  به شماره آنها تماس گرفتم که باز با لحن طلبکار به من می گویند چرا به ما تلفن نمی زنی ؟  مگر در کدام یک از قوانین جاری مملکت آمده است که شخصی که بعد  از نزدیک به هشت  ماه  از  بازداشت  موقت با  قرار وثیقه یکصد و پنجاه  میلیونی آزاد  شد . هنوز دادگاهش  تشکیل نشده و حکمی برای  او صادر  نشده باید اجباراً با آقایان تماس بگیرد و اعلام وضعیت کند. من  کشورم و انقلاب و نظام را  دوست دارم ، اما  می خواهم اشکالات و موارد خلاف قانون و خلاف نقص انقلاب مثل استقلال آزادی در جمهوری اسلامی اصلاح شود و مردم مستضعف درکشور خودشان احساس راحتی و خوشیبختی و سربلندی نمایند. لذاخواهشمندم به موارد فوق رسیدگی فرمائید . در جهت اصلاح امور و جلب رضایت مردم و رسیدن به قانونیت در جامعه این شکایت را نموده ام .

 

 

 

با احترام

 

منصور اسالو

اعتراض سندیکای حمل و نقل ث .ژ. ت

به: محمود احمدی نژاد ریاست جمهوری ایران- تهران- خیابان فلسطین

پاریس 21نوامبر2006

 

آقای رئیس جمهور!

 

فدراسیون ملی سندیکاهای حمل ونقل ث.ژ.ت اعتراض شدید خود را به دستگیری منصور اسالو دبیر کل سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه اعلام میدارد.

بار دیگر این دستگیری نمایانگر نقض آشکار حقوق بنیادین و در ادامه یک سیاست سرکوب نسبت به فعالین کارگری که برای آزادی های سندیکایی در ایران مبارزه می کنند،می باشد.

ما یاد آوری می کنیم کشور شما عضو سازمان جهانی کار می باشد و دولت جمهوری اسلامی ایران بایستی با دقت زیاد به کنوانسیون های این سازمان در رابطه با آزادی های سندیکایی و برسمیت شناختن حق تشکل کارگران احترام بگذارد.

بنا به دلایل بالا ما از شما آقای رئیس جمهور می خواهیم که در جهت آزادی بی قید وشرط آقای منصور اسالو اقدام نمائید و ما را در جریان اقدامات خود جهت برسمیت شناختن حق سندیکایی در شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و باز گردندان کارگران اخراجی به کار قرار دهید.

 

 

با احترام

پل فوریر دبیر کل سندیکای حمل و نقل ث .ژ. ت

 

     رونوشت به

 

      سفیر جمهوری اسلامی ایران –فرانسه

'اسانلو احضار شد اما نيامد، دستگير شد'

 بی بی سی: جمال کريمی راد، سخنگوی قوه قضائيه ايران، خبر دستگيری منصور اسانلو رئيس هيات مديره سنديکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران را تاييد کرده و گفته برای وی احضاريه و حکم جلب صادر شده اما 'چون نيامده، در نهايت دستگير شده است.'

آقای اسانلو، که سه ماه پيش با قرار وثيقه از زندان آزاد شده بود، روز يکشنبه 19 نوامبر (28 آبان ماه) توسط افراد لباس شخصی در خيابان دستگير و ظاهرا به زندان اوين منتقل شده است.

سخنگوی قوه قضائيه روز سه شنبه در گفتگو با خبرنگاران توضيحی در مورد نحوه دستگيری دوباره رئيس هيات مديره سنديکای شرکت واحد نداده و تنها گفته است که آقای اسانلو 'برخلاف تعهداتش مرتكب همان افعال و اقدامات گذشته شده' و افزوده که "چه بسا به زودی هم آزاد شود."

آقای اسانلو اول ديماه سال گذشته (ژانويه 2006) همراه با شمار ديگری از اعضای سنديکا و راننده های شرکت واحد در پی اعتراض های صنفی که با برخورد نيروهای امنيتی ايران همراه بود، بازداشت شد و بيش از هفت ماه (تا مرداد ماه سال 85) در زندان بسر می برد.

ابراهيم مددی، نايب رئيس سنديکای شرکت واحد، پيشتر به بخش فارسی بی بی سی گفت که حدود ساعت 9 صبح روز يکشنبه 28 آبان ماه (19 نوامبر) در حالی که آقای اسانلو برای خريد روزنامه از اتومبيل پياده شده بوده، ماموران امنيتی با لباس شخصی وی را احاطه می کنند و با زور او را سوار اتومبيل کرده و از محل دور می شوند.

آقای اسانلو سه ماه پيشتر با قرار وثيقه از زندان آزاد شده بود - عکس از آرش آشوری نيا

آقای مددی که در اين زمان همراه آقای اسانلو بوده گفت ماموران در مواجهه با پرسش وی در مورد هويت آنها آقای مددی را نيز مورد ضرب و شتم قرار می دهند و يکی از ماموران با سلاح کمری خود يک تير هوايی شليک می کند و همزمان آقای اسانلو را به درون يک خودرو هل می دهند.

منصور اسانلو سه ماه پيشتر با قرار وثيقه 150 ميليون تومانی از زندان آزاد شده بود و دستگيری وی توسط ماموران لباس شخصی در حالی صورت گرفته که پرونده وی و برخی ديگر از بازداشت شدگان سنديکای شرکت واحد در مراجع قضايی ايران همچنان در حال بررسی است.

اعتراض های کارگری و اعتصاب کارکنان شرکت واحد اتوبوسرانی در سال گذشته خورشيدی با برخورد مامورهای امنيتی ايران روبرو شد و مقام های جمهوری اسلامی اعلام کردند به خواسته های معيشتی کارگران رسيدگی می کنند، اما " آميخته شدن مطالبات صنفی با انگيزه های سياسی " را برنمی تابند.

اين در حالی است که در پی دستگيری آقای اسانلو، يکی ديگر از فعالان سنديکای اتوبوسرانی تهران گفته بود تنها جرم آقای اسانلو 'آموزش قانون اساسی جمهوری اسلامی' و آگاه کردن کارگران از حقوقی بوده که در قانون برايشان در نظر گرفته شده استسنديکای اتوبوسرانی در سال 1347 خورشيدی (۱۹۶۸ ميلادی) در ايران تاسيس شد ولی فعاليت های آن بعد از انقلاب اسلامی تعطيل بود تا اين که در سال 1384 (۲۰۰۵ خورشيدی) بازگشايی شد.

يکی از وکلای مدافع اصانلو: برای پيگيری پرونده موکلم به دادسرای انقلاب مراجعه کردم اما پاسخی نگرفتم

يکی از وکلای مدافع منصور اصانلو از پی‌گيری پرونده‌ی موکلش در دادسرای انقلاب خبر داد. يوسف مولايی در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) با بيان اين‌که در حال پی‌گيری پرونده‌ی اسالو است، اظهار داشت: صبح امروز برای پيگيری پرونده موکلم به دادسرای انقلاب مراجعه کردم اما پاسخ حقوقی دريافت نکردم.

تشکل های کارگری جهان به دستگيری منصور اصانلو اعتراض کردند

کنفدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری و فدراسيون جهانی حمل و نقل در نامه ای به محمود احمدی نژاد نوشتند به نيابت از ميليون ها کارگر و اتحاديه های آنها در سراسر جهان درخواست می کنيم هرچه زودتر و بدون وثيقه منصور اصانلو آزاد شود. در اين نامه پايبندی ايران به پيمان سازمان جهانی کار مبنی بر حق آزادی اتحاديه خواسته شده است. آقای اصانلو رئيس سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بامداد يکشنبه در خيابانی در تهران بشکل خشنی بازداشت و به محل نامعلومی برده شد. وی پس از هشت ماه زندان با قرار وثيقه آزاد شده بود.